Οι προσδοκίες είναι είναι η ρίζα για όλους τους πόνους της καρδιάς

Τι είναι προσδοκία? Μία επιθυμία για ένα αναμενόμενο αποτέλεσμα.

Υπάρχουν δύο επιλογές στη ζωή μας όταν ερχόμαστε σε επαφή με τους συνανθρώπους μας. Η μία είναι να έχουμε προσδοκίες και η άλλη είναι να κάνουμε συμφωνίες.

Οι προσδοκίες είναι τοξικές και μπορεί να καταστρέψουν οποιαδήποτε καλή σχέση θέλουμε να δημιουργήσουμε. Ένα απλό παράδειγμα είναι σε μία εργασιακή σχέση, να “προσδοκούμε” ότι το άτομο που έχουμε προσλάβει να κάνει μία συγκεκριμένη εργασία και έχουμε συμφωνήσει πάνω σε αυτό, να “ξεπεράσει” τις προσδοκίες μας με ένα αόρατο τρόπο που δεν έχει αποσαφηνιστεί ή δεν έχει συμφωνηθεί εξ’αρχής, όπως αν θα ήταν λεπτομερώς καταγεγραμμένο σε ένα συμφωνητικό συνεργασίας. Οπότε, η προσδοκία εδώ, σε μία συνάντηση για την συζήτηση της αποδοτικότητας του εν λόγω εργαζόμενου, είναι θέλουμε να τον δούμε να ξεπερνάει τις προσδοκίες μας.

Αντίθετα, θα μπορούσαμε να το επικοινωνήσουμε στον εργαζόμενο εάν “συμφωνεί” να διεκπεραιώσει κάτι, σε συγκεκριμένο χρόνο ή/και με συγκεκριμένο τρόπο. Τι πιστεύετε ότι θα λειτουργήσει καλύτερα?

Αντί λοιπόν για επαναλμβανόμενες εκπαιδεύσεις αύξησης αποδοτικότητας και διάφορες μετρήσεις που γίνονται για να δουμε που βρισκόμαστε, θα μπορούσαμε να ξεκαθαρίσουμε τι ακριβώς περιμένουμε, από τα άτομα που “προσδοκούμε” να ξεπεράσουν τον εαυτό τους.

Σε πολλές περιπτώσεις οι εργαζόμενοι αντιδρούν με αντίθετο τρόπο στις απαιτήσεις και στις προσδοκίες που δεν περιγράφονται λεπτομερώς στο job description τους. Αυτό με τη σειρά του δημιουργεί και στις δυο πλευρές απογοήτευση, εντάσεις και αποδυναμώνει την εργασιακή σχέση.

Ας πάμε το παράδειγμα στις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Είτε στην οικογένεια ή στους φίλους μας, προσδοκούμε να δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό. Περιμένουμε πράγματα από τους άλλους που τα έχουμε στο μυαλό μας και τα θέλουμε, αλλά δεν ανταποκρίνονται.

Η κάθε σχέση όμως αποτελείται από τουλάχιστον δύο άτομα, αλλιώς δε μπορεί να θεωρηθεί σχέση. Είναι κάτι δημιουργικό που χτίζεται με το καιρό και με ξεκάθαρες δηλώσεις του τι να περιμένει ο ένας από τον άλλον. Όπως και στις επαγγελματικές μας σχέσεις, η δέσμευση απέναντι σε κάτι, είναι αυτή που θα φέρει την ανταπόδοση της συνεργασίας αυτής.  

Οι προσδοκίες για τους άλλους δεν μπορούν να μας κάνουν πιο κινητοποιημένους, δημιουργούν στρες και άγχος, και κάποιες φορές την αίσθηση της προδοσίας.

Οι συμφωνίες είναι δημιουργικές και δείχνουν κουράγιο. Οι προσδοκίες πολλές φορές είναι αντιδραστικές και βασίζονται στο φόβο, συν του ότι επιτρέπουν την μετάθεση ευθύνης στους άλλους. “Είχα περισσότερες προσδοκίες από εσένα, αλλά δεν ανταποκρίθηκες”.

Ας πάρουμε τα κάτωθι δύο σενάρια: Κάποιος δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μας. Το συναίσθημα της απογοήτευσης μας πλημυρίζει. Στενοχώρια ή και θυμός ακολουθούν σχεδόν πάντα.

Ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μας. Ουδέτερα συναισθήματα, το περιμέναμε ούτως ή άλλως, καμία έκπληξη. Για την ώρα ίσως κάποια ικανοποίηση. Αλλά την επόμενη φορά? Βαρετό.

Με απογοήτευσε το παιδί μου, απογοητεύτηκα από την οικογένειά μου, προδόθηκα από τον τρόπο που μου φέρθηκε ο σύντροφός μου.

Το αποτέλεσμα έχει περισσότερο αντίκτυπο στην προσωπική μας ζωή από ότι στην εργασία μας.

Οι πολλές προσδοκίες μας για τους άλλους είναι αυτές που μας κάνουν να νιώθουμε απογοήτευση. Ιδιαίτερα όταν και οι ίδιοι έχουμε πολλές απαιτήσεις από τον εαυτό μας και προσπαθούμε συνέχεια να βελτιωνόμαστε.

Το να μην έχεις μεγάλες (ή καθόλου) προσδοκίες από τους άλλους μπορεί να είναι και χαλαρωτικό. Σε κάνει να έχεις μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση ότι δεν θα αποτύχει κάτι, εφόσον δεν έχεις ορίσει μέσα σου κάποιες συγκεκριμένες προσδοκίες για το τι να περιμένεις από τους άλλους.

Μας κάνει πιο συγχωρητικούς. Εάν δεν περιμένεις κάτι από τον άλλον, είναι δυνατόν να σε απογοητεύσει?

Όταν δεν περιμένεις κάτι να σου έρθει μπορεί να είναι μία ευχάριστη έκπληξη, όταν προσδοκάς όμως ένα αναμενόμενο (για εσένα) αποτέλεσμα και δεν γίνει, πως νιώθεις?

Ας κάνουμε μία συμφωνία

Ας δούμε λοιπόν τώρα το σενάριο που απαιτεί περισσότερο κουράγιο. Ας κάνουμε μία συμφωνία.

Με ποιο τρόπο επικοινωνούμε στους δικούς μας ανθρώπους τα θέλω μας? Αν φωτίσουμε τα πράγματα που μας ενοχλούν στη συμπεριφορά του άλλου και τα επικοινωνήσουμε σωστά, μπορούμε από κοινού να αποφασίσουμε αν είναι εφικτό να έρθουμε σε συμφωνία για το πως θέλουμε να μας φέρονται ή τι μπορούμε να κάνουμε από αυτά που θέλουν οι άλλοι από εμάς. Να βάζουμε τις σωστές βάσεις χωρίς να έχουμε αόριστες προσδοκίες που εξαρτώνται σχεδόν πάντα, από την καλή διάθεση και δυνατότητα του άλλου.

Αν έχουμε μόνο προσδοκίες που δεν τις κατοχυρώνουμε με κάποιας μορφής συμφωνία, τότε κάτι δεν κάνουμε σωστά.

Κανείς δεν γεννήθηκε σε αυτή τη Γη για να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των άλλων. Οι μάχες αποφεύγονται με τις συμφωνίες παρά με τις προσδοκίες.

Συμφωνία είναι η υπόσχεση να κάνεις κάτι που έχεις συζητήσει με κάποιον άλλο.

Στον επαγγελματικό τομέα, το σωστό είναι να είναι γραπτή, στις προσωπικές μας σχέσεις όμως τις περισσότερες φορές είναι προφορική.

Αν δε μπορούμε να συμφωνήσουμε, να βρούμε ένα τρόπο να συνυπάρχουμε, με το να έχουμε μόνο προσδοκίες, θα απογοητευόμαστε επ’ αόριστον.

Όταν δίνουμε το λόγο μας όμως για κάτι, όταν δίνουμε μία υπόσχεση, είναι κάτι που ξεκινάει από εμάς. Δεν είναι κάτι αόριστο που περιμένουν οι άλλοι. Είναι κάτι που από κοινού συμφωνήσαμε ότι μπορούμε να κάνουμε.

Μόνο όταν δε το κάνουμε κατόπιν συμφωνίας ή υπόσχεσης, μπορούμε να κατηγορηθούμε. Και αυτό για μένα είναι πολύ πιο απελευθερωτικό.

Μην εξιδανικεύτεται τους άλλους, δεν θα ανταποκριθούν στις προσδοκίες σας. Leo Buscaglia

Τα κοινωνικά “συμβόλαια” είναι πολύ δυνατά.

Και είναι πολύ πιο έντονα στις προσωπικές μας σχέσεις.

“Προσδοκώ από εσένα να με κάνεις να νιώθω όμορφα”, “να βοηθάς οικονομικά στο σπίτι”, “να πηγαίνουμε εκδρομές” κλπ. Οι προσδοκίες μας για τους άλλους είναι οι απαιτήσεις που έχουμε και σε καμία περίπτωση δε σημαίνει αυτό ότι και το έτερον ήμισυ μας, το παιδί μας, οι φίλοι μας, έχουν συμφωνήσει ή δεσμευτεί με κάποιο τρόπο απέναντι στα θέλω μας.  

Όταν δεν προσδοκούμε κάτι, πολλά μπορεί να μας εκπλήξουν ευχάριστα

Μας κάνουν ένα πάρτι έκπληξη? Μας χαρίζουν ένα δώρο από εκεί που δεν το περιμέναμε?, συναντήσαμε κάποιον που είχαμε καιρό να δούμε? Η έκφραση που χρησιμοποιούμε συνήθως είναι : Τι απροσδόκητη χαρά ήταν αυτή? Η χαρά ήρθε χωρίς προσδοκία, τι σας λέει αυτό?

Όταν όμως περιμένατε ένα αποτέλεσμα από ένα meeting ή από τη σχέση σας, το αποτέλεσμα είναι μηδενικό ή απογοητευτικό τις περισσότερες φορές.

Σκεφτείτε μόνο πόσους ανθρώπους γνωρίζετε που νιώθουν συνέχεια απογοητευμένοι από τους άλλους, είτε σε επαγγελματικό ή σε προσωπικό επίπεδο. Εγώ ξέρω πολλούς και είναι πολύ δυστυχισμένοι.

Προσδοκία = Απογοήτευση

Εάν λοιπόν δε σας αρέσει μία κατάσταση, δημιουργήστε μία συμφωνία που να μπορεί να την αλλάξει. Μην υποτάσεστε στις δικές σας τοξικές προσδοκίες. Κάντε χώρο για απροσδόκητη χαρά.

Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να έχουμε προσδοκίες για τους άλλους ως ευσεβείς πόθους, αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να παίρνουμε την ευθύνη γι αυτά που μπορούμε να κάνουμε, για τους υπόλοιπους, ας το συζητήσουμε να δούμε πως μπορούμε να συμφωνήσουμε.

Αν δεν κάνω κάτι που απαιτείς ή προσδοκάς από εμένα, είναι γιατί δε συμφώνησα εξ’αρχής, οπότε δε φταίω εγώ. Αν σου δώσω το λόγο μου όμως, θα το τηρήσω, αλλιώς η ευθύνη θα είναι όλη δική μου.

Η αγάπη πάντα χαρίζεται ως δώρο – ελεύθερα, πρόθυμα και χωρίς προσδοκία. Δεν αγαπάμε να αγαπιόμαστε, αγαπάμε να αγαπάμεLeo Buscaglia

Όλα αλλάζουν προς το καλύτερο όταν αλλάζει ο τρόπος που σκεφτόμαστε.

Please follow and like us:

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *